၁၉၄၇-၄၈ ကာလမ်ားဆီကပါ။ ေျပာၾကတာကျမန္မာျပည္ဟာလြတ္လပ္ေရးနဲ႔မတန္ေသးဘူးတဲ့။ လြတ္လပ္ေရးသာေပးလိုက္ရင္ ေသြးေခ်ာင္းစီးမွာတဲ့ဗ်ာ။ ဒါက ကိုလိုနီ၀ါဒကို လက္ကိုင္ျပဳထားတဲ့သူမ်ား၊ ခ်ာခ်ီရဲ႕ ကြန္ဆာ့ဗတစ္ေနာက္လိုက္ေနာက္ပါမ်ားရဲ႕ေဟာကိန္းပါ။ အခုအခ်ိန္မွာ ျပန္ေတြးၾကည့္လိုက္ေတာ့လည္း ဟုတ္သလိုလိုပါပဲလား လို႔ထင္ရႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္..၁၈၈၅ ပါေတာ္မူၿပီးကတည္းက ၀ိုင္အမ္ဘီေအ၊ ေနာက္ ဂ်ီစီဘီေအ၊ ပထမေက်ာင္းသားသပိတ္၊ ဆရာေတာ္ ဦး၀ိစာရ၊ ဦးဥတၱမ၊ ဂဠဳန္ဆရာစံ၊ ၁၃၀၀ ျပည့္အေရးေတာ္ပံု၊ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္၊ ဒို႔ဗမာအစည္းအရံုး၊ ဘီအိုင္ေအ၊ ဖက္ဆစ္ေတာ္လွန္ေရး၊ ဖဆပလ၊ ေအာင္ဆန္း-အက္တလီစာခ်ဳပ္၊ ပင္လံုစာခ်ဳပ္၊ အာဇာနည္ေန႔၊ ႏု-အက္တလီစာခ်ဳပ္၊ လက္်ာ-ဖရီးမင္းစာခ်ဳပ္….. ေနာက္ဆုံး ၁၉၄၈ ဇန္န၀ါရီ ၄ နံနက္ ၄ နာရီ မိနစ္ ၂၀ …ခရီးလမ္းကၾကမ္း၊ အရင္းအႏွီးေတြကမ်ား..ဘယ္မွာလြပ္လပ္ေရးနဲ႔မတန္ရမွာလဲ။ တန္လြန္းမက ဟိုးဘက္ေတာင္ေရာက္ေသး။ အင္း..ဒါေပမယ့္…ေပါ့…ဗ်ာ..။
ၿမိဳ႔ငယ္ေလးတစ္ခုကို အခုရက္ထဲေပါ့ဗ်ာ..ေရာက္သြားခဲ့တယ္။ အဲဒီမွာ ေက်ာက္စာေတြကိုေတြ႕ခဲ့ရတယ္။ ပိဋကတ္သံုးပံုကို ေက်ာက္ထက္အကၡရာတင္ထားတာ ဒီၿမိဳ႔နဲ႔ပါအပါဆိုရင္ ေရႊျပည္ႀကီးမွာ သံုးေလးၿမိဳ႔ပဲရွိတယ္ဆိုပဲ။ ထား..ပါ။ အဓိကေျပာျပခ်င္တာက လြပ္လပ္ေရးရေအာင္အတူတူႀကိဳးပမ္းခဲ့ပါလ်က္ အာဃာတေတြႀကီးခဲ့ၾကတဲ့အေၾကာင္းပါ။ ေစာေစာကေျပာတဲ့ေက်ာက္စာေတြကို ပိဋကတ္တိုက္လိုမ်ိဳး အေဆာက္အဦးနဲ႔ တခမ္းတနားထားၿပီးေတာ့ အဲဒီအေဆာက္အဦကေန လမ္းမကို သြားတဲ့စၾကၤံန္လမ္းကို တန္ေဆာင္းတစ္ခုနဲ႔ဆက္ထားတယ္။ ေဒသခံေတြကေတာ့ ေပ ငါးရာေလာက္ရွည္တဲ့တန္ေဆာင္းတစ္ခုလံုးကို သံထည္ေတြနဲ႔ခ်ည္းလုပ္ထားေတာ့ သံတန္ေဆာင္းလို႔အလြယ္ေခၚၾကတယ္။ ပံုမွာၾကည့္ပါ။ ၁၂၉၂ မွာ လႈဒါန္းထားတဲ့ အေဆာက္အဦးရယ္၊ အဲဒီ တန္ေဆာင္းေဘးက ယာခင္းေလးရယ္..ဆြတ္ပ်ံ့ဖြယ္ေတြ႔ရမွာပါ။ အဲဒီတန္ေဆာင္းေလးကို ျဖတ္ေက်ာ္ၿပီး အုတ္သွ်စ္သီးႏွစ္လံုးထုၾကသလိုမ်ိဳး ၁၉၅၀ ႏွစ္မ်ားဆီမွာ ညီအစ္ကိုတစ္ေတြ တိုက္ၾကတဲ့ ျပည္တြင္းစစ္မီး ေတာက္ခဲ့ၾကဖူးပါတယ္။ ရိုင္ဖယ္၊ မိုင္ႏွစ္ဆယ္၊ တိုင္မကြယ္နဲ႔ ဆိုတဲ့စာခ်ိဳးေလးကလဲရွိေတာ့ သံတန္ေဆာင္းေလးခမ်ာမွာမ်ား ပံုထဲမွာေတြ႔ေတာ္မူၾကတဲ့အတိုင္းပါပဲ။
No comments:
Post a Comment